در بخش مراقبت‌های ویژه، هر لحظه اهمیت دارد؛ از صدای هشدار مانیتورها و عملکرد دستگاه‌های تنفس مصنوعی تا هوشیاری پرستارانی که پیوسته وضعیت بیماران را زیر نظر دارند.
به گزارش بهداشت نیوز و به نقل از وبدا، در این بخش، مراقبت از بیمار تنها به دانش و تلاش کادر درمان وابسته نیست، بلکه پایداری تجهیزات و زیرساخت‌هایی مانند برق و انرژی نیز در تداوم خدمات درمانی نقشی تعیین‌کننده دارد.
همین پیوند میان انرژی و سلامت، مدیریت مصرف را در مراکز درمانی به مسوولیتی فراتر از صرفه‌جویی تبدیل می‌کند؛ مسوولیتی که باید با حفظ کامل استانداردهای درمانی و ایمنی بیماران دنبال شود.
«فاطمه دستان» سرپرستار بخش مراقبت‌های ویژه یک بیمارستان شهید رجایی شیراز، با توصیف فضای کاری این بخش می‌گوید: نخستین احساسی که هنگام ورود به ICU و مشاهده دستگاه‌هایی که لحظه‌به‌لحظه وضعیت بیماران را پایش می‌کنند، به انسان دست می‌دهد، حس امانت‌داری و سنگینی مسوولیت است؛ چراکه پشت هر عدد و نموداری که روی نمایشگرها دیده می‌شود، زندگی یک انسان و چشم‌انتظاری یک خانواده قرار دارد.
او روایت خود از شیفت‌های شبانه را این‌گونه آغاز می‌کند: در اینجا شب و روز معنا ندارد؛ اینجا زمان با ضربان قلب بیماران جلو می‌رود. حتی زمانی که همه در خواب هستند، تیم درمان و سیستم‌های پشتیبان با تمام هوشیاری در حال فعالیت‌اند.
این سرپرستار با اشاره به اهمیت دقت و هوشیاری پرستاران در مراقبت از بیماران بدحال می‌افزاید: یک هشدار کوچک یا تغییر جزئی در علائم حیاتی می‌تواند نشانه بروز یک وضعیت جدی باشد. در چنین شرایطی، وظیفه ما این است که بدون تأخیر وضعیت بیمار را بررسی کنیم و از عملکرد صحیح تجهیزات و فراهم بودن شرایط لازم برای ادامه مراقبت اطمینان داشته باشیم.
پایداری انرژی؛ ضرورتی برای تداوم مراقبت
دستان، تأمین پایدار انرژی را از الزامات فعالیت بخش مراقبت‌های ویژه می‌داند و می‌گوید: دستگاه‌های تنفس مصنوعی، مانیتورهای پایش علائم حیاتی و پمپ‌های تزریق دارو برای ارائه خدمات مستمر به بیماران به زیرساخت برق وابسته‌اند. از این رو، پایداری انرژی در چنین بخش‌هایی فقط یک موضوع تأسیساتی نیست، بلکه با ایمنی بیمار و استمرار مراقبت ارتباط مستقیم دارد.
او با بیان اینکه مدیریت مصرف انرژی در محیط‌های درمانی باید متناسب با حساسیت خدمات هر بخش انجام شود، توضیح می‌دهد: صرفه‌جویی در محیط‌های اداری و عمومی ممکن است با خاموش کردن روشنایی یا تجهیزات غیرضروری محقق شود، اما در بخش مراقبت‌های ویژه نمی‌توان تجهیزات حیاتی را با هدف کاهش مصرف از مدار خارج کرد. در این محیط، اولویت همواره حفظ ایمنی بیمار و استانداردهای مراقبتی است و مدیریت مصرف باید از مسیر بهینه‌سازی و جلوگیری از اتلاف انجام شود.
این پرستار درباره ظرفیت‌های کاهش مصرف انرژی در بیمارستان می‌گوید: فضاهای اداری، اتاق‌های بدون استفاده و راهروهای خالی از جمله بخش‌هایی هستند که می‌توان با مدیریت روشنایی و سیستم‌های سرمایشی و گرمایشی، مصرف غیرضروری را کاهش داد. همچنین توجه به نگهداری تجهیزات و استفاده صحیح از امکانات، می‌تواند در افزایش بهره‌وری انرژی مؤثر باشد؛ بدون آنکه شرایط درمانی بیماران تحت تأثیر قرار گیرد.
مسئولیت‌پذیری از رفتارهای روزمره آغاز می‌شود
سرپرستار بخش مراقبت‌های ویژه یک بیمارستان شهید رجایی شیراز، مشارکت کارکنان را در جلوگیری از اتلاف انرژی مؤثر می‌داند و با اشاره به تجربه‌های روزمره خود می‌افزاید: گاهی روشنایی اتاقی که کسی در آن حضور ندارد، همچنان روشن مانده یا در فضایی که سیستم سرمایش و گرمایش فعال است، به‌درستی بسته نشده است. در چنین مواردی تلاش می‌کنم با اصلاح شرایط و یادآوری محترمانه به همکاران، از ادامه اتلاف انرژی جلوگیری کنم.
به گفته دستان، فرهنگ مصرف بهینه با همین رفتارهای ساده و مستمر شکل می‌گیرد و هر یک از کارکنان می‌توانند با توجه به نحوه استفاده از تجهیزات و امکانات، در حفظ منابع بیمارستان سهیم باشند.
او صیانت از منابع را بخشی از مسوولیت حرفه‌ای کادر درمان می‌داند و بیان می‌کند: وظیفه اصلی ما مراقبت از بیماران و تلاش برای حفظ جان آنان است، اما استمرار این خدمات به منابع پایدار نیاز دارد. بیمارستان مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته است و مدیریت صحیح انرژی، آب و سایر امکانات به حفظ توان مجموعه برای ارائه خدمات درمانی کمک می‌کند. از این منظر، مراقبت از منابع نیز در کنار مراقبت از بیمار، مسئولیتی مشترک برای همه اعضای نظام سلامت است.
از بیمارستان تا خانه‌ها؛ دعوت به مصرف مسوولانه
این پرستار با تأکید بر نقش مردم در مدیریت مصرف انرژی می‌گوید: شاید در نگاه نخست، خاموش کردن یک چراغ اضافی در خانه ارتباطی با فعالیت بخش مراقبت‌های ویژه نداشته باشد، اما همه ما در استفاده از منابع انرژی سهیم هستیم. خاموش کردن وسایل غیرضروری، استفاده از روشنایی کم‌مصرف و مدیریت وسایل سرمایشی و گرمایشی، نمونه‌هایی از رفتارهای ساده‌ای هستند که در مجموع به کاهش اتلاف منابع کمک می‌کنند.
دستان، همچنین تیم سلامت را از گروه‌های اثرگذار در ترویج فرهنگ مصرف بهینه می‌داند و معتقد است اعتماد مردم به کادر سلامت می‌تواند زمینه انتقال پیام‌های مرتبط با سلامت، مسئولیت‌پذیری و حفظ منابع را به خانواده‌ها فراهم کند.
او در پایان، با تأکید بر پیوند میان سلامت جامعه و مسوولیت همگانی در قبال منابع می‌گوید: سلامت یک جامعه حاصل زنجیره‌ای به‌هم‌پیوسته است؛ از رعایت یک الگوی صحیح مصرف در خانه تا تلاش شبانه‌روزی کادر درمان در بخش مراقبت‌های ویژه. ما در بیمارستان یاد گرفته‌ایم برای هر قطره آب و هر وات انرژی ارزش قائل شویم. اگر همه افراد جامعه در قبال منابع کشور احساس مسوولیت کنند، می‌توانیم در کنار حفظ سلامت مردم، از سرمایه‌های ملی نیز صیانت کنیم.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.